4 - وقف بر كلمهء أَتاهُمْ در إِنَّ الَّذِينَ يُجادِلُونَ فِي آياتِ اللَّهِ بِغَيْرِ سُلْطانٍ أَتاهُمْ و ابتدا از جملهء بعدى إِنْ فِي صُدُورِهِمْ إِلَّا كِبْرٌ ما هُمْ بِبالِغِيهِ ( غافر / 56 ) ؛ 5 - وقف بر وَ ما قَتَلُوهُ يَقِيناً در آخر آيه 157 سوره نساء و ابتدا از بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ در آيهء بعدى ؛ 6 - وقف بر بِسْمِ اللَّهِ و ابتدا از الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ؛ 7 - وقف بر الْحَمْدُ لِلَّهِ و ابتدا از رَبِّ الْعالَمِينَ و وقف بر صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ و ابتدا از غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ . و - وقف صالح وقف بر كلمه‌اى است كه دو جملهء قبل و بعد آن با يكديگر رابطهء معنوى دارند و بنابر راجح بين آنان تعلق لفظى وجود دارد . بنابراين وقف صالح و وقف حسن هر دو در ثبوت ارتباط معنوى متفق‌اند . اين وقف را صالح ناميده‌اند ، زيرا كلمهء موقوف عليها صلاحيت براى وقف كردن را دارد ، اگرچه وصل آن به مابعدش ارجحيت دارد « 1 » . 1 - وقف بر كلمهء اهْبِطُوا ( بقره / 36 ) وَ قُلْنَا اهْبِطُوا كه ابتدا از دنباله آن بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ جايز است و صالح ، امّا وصل ترجيح دارد . 2 - ديگر وقف بر روى كلمه وَ عَصَيْنا در آيهء 93 سوره بقره در قالُوا سَمِعْنا وَ عَصَيْنا صالح است و ابتدا از وَ أُشْرِبُوا . . . جايز ، امّا وصل آن بهتر است « 2 » .

--> يعنى نعت براى متقين باشد در حالىكه بنا به نظر عدهء ديگرى ميان آن‌دو محلى از اعراب نيست و اسم موصول ( الذين . . . ) مبتداى جمله جديدى مىباشد كه در اين صورت وقف بر للمتّقين كافى است . اقتباس از النشر ، ج 1 ، ص 229 و 234 . ( 1 ) - معالم الاهتداء ، ص 74 . ( 2 ) - معالم الاهتداء ، ص 72 و 73 .